جواب امام حسين به علي اكبر

درجواب ،ازتنگ شكر قند ريخت                شكر،ازلب هاي شكّرقند ريخت

گفت: كاي فرز ند مقبل  آ مدي                آ فت جا ن ، ر هز ن د ل آ مد ي

كرده اي از حق، تجلي اي  پسر                 ز ين  تجلي، فتنه ها د ا ر ي بسر

راست بهر فتنه ، قا مت كرد ه  يي                    و ه كاز ين قا مت،قيا مت كر ده يي

نرگست با لاله در طنا ز ي  است                سنبلت با ار غو ا ن د ر بازي است

ازرخت مست  غر و ر م مي كني                   از مر ا د خو يش، د و ر م مي كني

گه دلم پيش تو گا هي پيش او ست            روكه دريك دل نمي گنجد دودوست

بيش از اين بابا ! دلم را خون مكن          ز ا د ه  ي ليلي ،مرا مجنو ن  مكن

پشت  پا ، بر سا غر حا لم  مز ن               نيش بر د ل ، سنگ بر با لم مز ن

خاك غم بر فرق بخت دل ، مر يز             بس نمك بر لخت لخت دل، مريز

همچو چشم خود به قلب دل متاز            همچو زلف خود ، پريشانم مساز

حا يل  ره ، ما نع  مقصد  مشو                 بر  سر  ر ا ه  محبّت ، سد  مشو

لن  تنا لو ا  ا لبرّ  حتّي  تنفقو ا                  بعد ا زآ ن ، مما تحبو ن گويد او

نيست  اندر بزم آن وا لا نگار                 ا ز  تو  بهتر گو هر ي ، بهر نثا ر

هرچه غير ازاوست ، سّدراه من              آن بت است وغيرت من ، بت شكن

جان رهين ودل اسير چهر تست              ما نع  ر ا ه  محبّت ، مهر  تست

آن حجاب چون از پيش افكني             من تو هستم درحقيقت ، تومني!

چون ترا خواهدازمن رونما                    رونما شو ،جانب او، ر و ، نما

                                برگرفته از گنجينه ي اسرار            

                                زنده ياد عمان ساماني